باورم نمیشه دیگه، تو  منو دوستم نداری

که به کلبه حقیرم، دیگه تو پا نمی ذاری

باورم نمی شه عشقت مثل یاس باغچه پژمرد

تو نیومدی و شوقم توی دست لحظه ها مُرد

***

گل خاطر تو یخ زد تو شب کویر قلبم

انتظار تو نمک زد به تن زخمی دردم

چه شبایی که خدا رو، تو دلم صدا نکردم

برای رسیدن تو ،چه دعاها که نکردم

***

روی شونه ی صبوری، زجه می زدم همیشه

می دونستم که وجودم بی وجود تو نمیشه

توی اوج بیقراری، دیگه صبر من سراومد

روز و شب گذشتن اما، خبری از تو نیومد

***

من هنوزم بیقرارم واسه دوری چشمات

بیا تا قربون کنم من همه دنیامو سر رات

دل من پر از امیده که تو رو یه روز ببینم

که یه روز تا به همیشه، من کنار تو بشینم

از زندگی ، به وسعت یک عمر خسته ام

بیش از  تمام  آدمیان   دل شکسته ام

از هر چه بسته بود دل به دنیاگسسته ام

هرگز دلم به گردش دوران نبسته ام

من کوله باری از غم و اندوه بسته ام

چشم انتظار تو  در جاده های عمر

ای مرگ  بی سرو سامان نشسته ام

                                                                        شعر از نازی